Να περνάς χρόνο με τον εαυτό σου.

Πλέον γράφω εδώ μόνο όταν έχω πραγματικά την ανάγκη. Σήμερα είναι μία τέτοια μέρα…

Πόσο συχνά νιώθεις την ανάγκη να βάλεις ακουστικά και να αρχίσεις να περπατάς χωρίς προορισμό ; Η Αθήνα προσφέρεται για κάτι τέτοιες στιγμές. Βικτώρια-Μοναστηράκι-Θησείο η διαδρομή μου με τελική στάση το αγαπημένο μου Underdog παρέα με ένα ποτήρι κόκκινο κρασί.

Αναρωτιέμαι λοιπόν πόσο σημαντικό είναι να περνάμε χρόνο μόνοι μας ; και δεν εννοώ στο σπίτι μας μέσα στο δωματιό μας. Χρόνο έξω! Γιάτι για να πάμε κάπου πρέπει να εξαρτώμαστε από κάποιον άλλο ; Γενικά γιατί κάποιες φορές φτάνουμε όντως στο σημείο να εξαρτώμαστε από κάποιον άλλο ;

Η »μοναξιά» ( δεν μου αρέσει καθόλου αυτή η λέξη! μάλλον της έχει αποδοθεί λάθος ερμηνεία καθώς αρκετές φορές είναι απαραίτητη και εποικοδομητική ) είναι ανάγκη που συνήθως δημιουργείται όταν έχουμε πολύ πιεσμένο πρόγραμμα και συνεχή συναναστροφή με άλλους ανθρώπους. Όλοι μας παίζουμε το παιχνίδι της ρουτίνας και δυσκολευόμαστε να ξεφύγουμε. Αυτό όμως που θέλω να μοιραστώ εδώ σήμερα μαζί σου είναι ότι αξίζει κάποιες φορές να προσπαθούμε και εν τέλει να καταφέρνουμε να ξεφεύγουμε.

Σήμερα ξέφυγα από το πρόγραμμα μου , δεν πήγα στην προπόνηση , δεν διάβασα, δεν μαγείρεψα , δεν θα κοιμηθώ νωρίς , δεν δεν δεν … Ε και ;

Για να φτάσεις στον προορισμό σου ίσως χρειαστεί να βγεις από τον δρόμο σου κάποιες φορές …

Σε φιλώ!

Βάλλια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s